Selecteer een pagina

Het is vandaag maandag. Een paar maanden geleden vond ik dit de meest verschrikkelijke dag van de week. Vele zondagen zag ik als een berg op tegen de dag die zou volgen. Nu ik datgene doe wat echt bij mij past, is dat gelukkig anders. In deze blog vertel ik openhartig wat het met mij deed om in loondienst te werken. Ook vertel ik over hoe blij ik ben met mijn keuze om ondernemer te worden. Lees je mee?

Als inbound marketeer en later consultant, deed ik mijn best om goed werk af te leveren bij klanten en met nieuwe ideeën op de proppen te komen. Soms lukte dat, soms niet. Ondanks de goede intenties merkte ik een neerwaartse lijn. Mijn creativiteit begon af te stompen. Het schrijven van blogs begon te voelen als een productieproces, in plaats van een creatieproces. Ik reageerde kortaf en was door het minste of geringste al van slag. Waar was de creatieve Annemijn gebleven, die een mooi portie ambitie, lef en creativiteit had? Blijkbaar was ze ver, ver weg in een hoekje gestopt.

Voordat ik verder ga en een verkeerde indruk wek: mijn tijd in loondienst was echt niet alleen maar leed. Ik heb in die tijd enorm veel geleerd van mijn collega’s. De leuke herinneringen zijn er in overvloed. Maar de dingen die komen kijken bij een job in loondienst, dat is gewoonweg niks voor mij. De prikkels van kantoortuinen, verwachtingen van anderen en productiviteitsdruk doen mij weinig goeds. En de lunches en borrels die zo gezellig bedoeld zijn, zijn voor een introvert als ik een uitputtende activiteit.

 

“Ik was mentaal helemaal afgemat”

Je kunt je voorstellen dat ik na een werkdag vaak moe en soms overprikkeld op de bank plofte en weinig zin had om ook nog maar een vinger uit te steken. Dit had weer gevolgen voor mijn eigen welzijn: onder andere mijn eetpatroon en bewegingsniveau werden er in de loop van de maanden niet beter op. En hoewel ik dus elke maandag uitkeek naar het weekend, zijn er helaas ook genoeg weekenden geweest waarin ik me allesbehalve energiek voelde. Ik sliep dan veel, was knorrig en had weinig zin om dingen te ondernemen. Sociaal contact vermeed ik zoveel mogelijk, maar ik genoot er ook niet van om alleen maar thuis te zitten. Ik had het op dat moment misschien niet helemaal door, maar ik was mentaal helemaal afgemat. Ik was gewoonweg op.

Of ik dit allemaal maar heb laten gebeuren? Nee, zeker niet. Achteraf gezien was ik al veel langer bezig met het zoeken naar een oplossing. Een paar maanden nadat ik afgestudeerd was en gestart was met werken, net na de zomer in 2017, had ik diverse gesprekken over ondernemen. Ik ondernam daarop geen actie en heb het toen op de plank gelegd. Onder het motto van ‘je moet nog wennen aan fulltime werken’ ploeterde ik door. Daarna heb ik meerdere pogingen gedaan om mijn kantoorbaan werkbaar te maken. Van 36 uur naar 32 uur per week werken, van woensdag naar maandag vrij, andere taken, discussies over de workload, noise cancelling headphones en ga zo maar door. Binnen het bedrijf waar ik werkte, was genoeg ruimte voor verandering. Samen met de eigenaar besprak ik de mogelijkheden en pasten we ze toe. Het hielp allemaal wel even, maar het was steeds van te korte duur om op deze manier door te kunnen gaan.

 

Het eureka-moment

In februari 2018 was ik er he-le-maal klaar mee. Ik kon mezelf niet meer uitstaan. Met mijn geklaag over moeheid, alle ontevredenheid en gebrek aan dromen en ambitie was ik niet bepaald wie ik ik écht ben. Ik verlangde ernaar om weer mezelf te zijn: de eigenwijze, ambitieuze meid die ik ooit was. Vol energie en altijd op zoek naar uitdagingen. Het was tijd om nu écht een stap te nemen naar verandering. Toen ik benaderd werd voor een leuke functie als contentmarketeer, hapte ik toe. Het was een leuke functie bij een middelgroot bedrijf. Ik ging op een eerste en tweede gesprek en kreeg te horen dat ik daar mocht komen werken. Toch besloot ik eind maart om het niet te doen. Er volgde een stroom van gedachten. Waarom had ik deze baan niet aangenomen? Wat miste er, ondanks dat het zo bij me leek te passen? Uiteindelijk kreeg ik het steeds meer door: ik moest gaan ondernemen; dát is mijn ding!

In de maand daarop kregen mijn plannen concrete vormen. Ik wilde vanuit mijn toenmalige job 1 á 2 dagen per week besteden aan mijn bedrijf om rustig op te kunnen starten en uiteindelijk ontslag nemen. Maar diep in mijn hart wist ik dat ik er gelijk helemaal voor moest gaan. Een aantal dingen uit deze tijd weet ik nog heel goed. Zo zei de oud-coach van mijn opleiding wijselijk dat ik mezelf niet af moest vragen waarom ik mezelf er fulltime in moest gooien, maar juist waarom niet. Als ik daar geen antwoord op kon geven, had ik het antwoord te pakken. Daarnaast merkte ik dat vrijwel iedereen mijn idee toejuichte. Doorslaggevend was de support van mijn vriend, Wilco. Dankzij zijn onvoorwaardelijke steun, geweldige ideeën en het introduceren van mijn plannen in zijn netwerk, kwam er nog voordat ik begon een mooie opdracht op me af. Uiteindelijk besloot ik er 100% voor te gaan. Ik schreef mezelf op 30 april in bij de Kamer van Koophandel én diende diezelfde dag mijn ontslag in bij mijn werkgever.

Tine Pieterse Fotografie   Tine Pieterse Fotografie
Happiness! – Foto’s door Tine Pieterse

 

De stap naar ondernemerschap deed onvoorstelbaar veel goeds

En wat een geweldig goede keuze is het geweest om de stap naar ondernemerschap te zetten. Op werkgebied misschien wel de beste tot nu toe. Nu ik zelfstandig ondernemer ben, komen er zoveel mooie dingen op me af. Ik challenge mezelf ten top en ook mijn creativiteit begint weer vorm te krijgen. Daarnaast heb ik in twee maanden tijd al zoveel leuke mensen leren kennen en toffe opdrachten mogen doen. In plaats van matige zin hebben in het weekend, heb ik nu zin in élke dag die ik krijg. Ik ben dankbaar, vrolijker en heb aanzienlijk meer energie. Natuurlijk heb ik mijn off-days en feit blijft dat ik mijn nachtrust hard nodig heb, maar overall ben ik veel gelukkiger.

Ik verbaas me er elke dag weer over hoeveel een ‘verkeerde’ werkplek met je kan doen. Het kost een behoorlijk proces en een flink portie moed om voor iets anders te kiezen, maar het is het meer dan waard. Als jij jezelf herkent in de lusteloosheid, het hebben van weinig energie en de andere dingen die ik noem, dan is de kans groot dat ook jij al afstevent op overspannenheid. Natuurlijk hoef je niet (gelijk) de stap te zetten naar ondernemerschap, maar maak het bespreekbaar op je werk en zorg dat er iets verandert. Lieve mensen, neem het risico en kies voor jezelf! Het zal je enorm veel brengen ❤️